A Foreign Student in Ghent 

A Foreign Student in Ghent 

Although Ayşe initially did not want to leave her career and studies in Turkey behind, she eventually decided to move to Ghent as a student.

“My husband had me enrolled at Ghent University in October 1978. The administrative formalities for a visa application took one week. When submitting the documents for the application at the Belgian consulate in Istanbul, I was told by the staff member that we would have to wait another week for approval. My father was with me and wanted to speak with the consul. We had a long conversation with the consul. I signed a student contract. The contract stated that I had to return to Turkey after my studies, but the consul said that as a graduate I could stay and work in Belgium without any problems if I wanted to. He also said that he could issue the visa immediately in exchange for fivehundred Belgian francs. I was a little surprised, but I gave him the money and immediately received the visa. At that moment, I realized that bribery was universal and that staying in Belgium was not really a problem for highly educated Turks. At the end of January 1979, I flew from Istanbul to Brussels. It was my first flight, and it was a difficult farewell to my father.”

A Foreign Student in Ghent  (original language)

Mijn echtgenoot liet me in oktober 1978 inschrijven aan de Universiteit Gent. De formaliteiten voor een visumaanvraag duurden een week. Bij het indienen van de documenten voor de aanvraag bij het Belgische consulaat in Istanbul hoorde ik van de medewerker dat we nog een week moesten wachten op de goedkeuring. Mijn vader was bij me en wilde met de consul spreken. We hebben een lang gesprek gehad met de consul. Ik tekende een contract als student. In het contract stond dat ik na mijn studie moest terugkeren naar Turkije, maar de consul zei dat ik als afgestudeerde zonder problemen in België kon verblijven en werken als ik dat wilde. Hij zei ook dat hij het visum meteen kon ondertekenen in ruil voor vijfhonderd Belgische frank. Ik was een beetje verbaasd, maar ik gaf hem het geld en kreeg meteen het visum. Ik besefte op dat moment dat omkoping universeel was en dat verblijf in België voor hoogopgeleide Turken niet zozeer een probleem was. Eind januari 1979 vloog ik van Istanbul naar Brussel. Ik vloog voor het eerst en het was een moeilijk afscheid van mijn vader.